سطوح بالای ایریسین با کنترل بهتر گلایسمیک و سلامت استخوان در کودکان مبتلا به دیابت نوع 1 ارتباط دارد


ایریسین یک پپتید جدید است که عمدتا توسط عضله ی اسکلتی تولید می شود و نقش مهمی هم در هموستازی گلوکز / انرژی و هم در متابولیسم استخوان دارد. مطالعات نشان داده اند که دیابت نوع 1 یا T1DM با کاهش توده استخوانی ارتباط دارد. هدف از این مطالعه، ارزیابی میزان اریسین در کودکان TD1M  و ارتباط آن با متابولیسم استخوان و کنترل گلایسمیک بود.
96 کودک مبتلا به دیابت نوع یک (4 12.2±سال)، که 56 نفر از آنها با تزریقات چند گانه ی انسولین در روز (MDI) و40 نفر از آنها با تزریق مداوم زیر جلدی انسولین (CSII) تحت درمان بودند و 34 کودک سالم بعنوان گروه کنترل، در این مطالعه مورد ارزیابی قرار گرفتند. ایریسین و مارکرهای ساخت و ساز استخوان در سرم بیماران و گروه شاهد اندازه گیری شد. تراکم معدنی استخوان (BMD) توسط روشQUS  یا سونوگرافی کمّی استخوان، ارزیابی شد.
نتایج این مطالعه نشان دهنده ی افزایش مقدار ایریسین در بیماران T1DM نسبت به گروه شاهد بود. پس از تنظیم نتایج برای سن، میزان ایریسین به طور معنی داری بطور منفی با درصد HbA1c، سالهای ابتلا به دیابت، غلظت25(OH)-Vitamin D   و بطور مثبتی با نمره ی  BTT-Z و استئوكالسين، ارتباط داشت.
ما بالاترین سطح ایریسین را در بیماران تحت درمان با روش تزریق مداوم زیر جلدی انسولین (CSII)  در مقایسه با  تزریقات روزانه ی چند گانه ی انسولین (MDI) و شاهد تشخیص دادیم( به ترتیب p < 0.001 و p < 0.007).
محققان در نتیجه گیری خود اعلام کردند مقدار ایریسین در کودکان T1DM افزایش می یابد و همبستگی مثبتی بین افزایش مقدار ایریسین با کنترل بهتر گلایسمی و سلامت استخوان در افراد TDM1 تحت درمان با پمپ انسولین (CSII) دیده می شود.

منبع:

https://www.diabetesresearchclinicalpractice.com/article/S0168-8227(18)30006-8/fulltext