راه جدیدی برای غربالگری دیابت و پیش دیابت

31مارس 2018- کارشناسان پیش بینی می کنند که تا سال 2050، یک نفر از هر 3 آمریکایی، دیابت را تجربه خواهد کرد.از دهه 1930 مطالعات نشان داده اند که سلامت دهان و دندان ضعیف، که معمولا با وجود بیماری پریودنتال و پوسیدگی دندان شناسایی می شود، با دیابت در ارتباط می باشد.دیابت به میزان 2 تا 3 برابر خطر ابتلا به پریودنتیت را افزایش می دهد و مطالعات نشان داده است که پریودنتیت شدید با افزایش خطر کنترل گلایسمی ضعیف ارتباط دارد.مطالعات مربوط به دیابت و خطر پوسیدگی نتیجه های متفاوتی را نشان داده اند و گزارش های کمی برای ارزیابی حضور پوسیدگی و خطر ابتلا به دیابت وجود دارد. در این مطالعه، محققان تأثیر تحمل گلوکز را بر سلامت دندان در یک گروه بعنوان نماینده ای از جمعیت آمریکا بررسی کردند.
نتایج تحقیق اخیرا در کنفرانس  ENDO 2018ارائه شده است.دکتر Raynald Samoa، نویسنده ی این مقاله و استادیار گروه دیابت، غدد درون ریز و متابولیسم در مرکز ملی پزشکی City of Hopeدر کالیفرنیا اعلام کرد که نتایج این مطالعه نشان می دهد که سلامت ضعیف دندان ها ممکن است با افزایش خطر ابتلا به دیابت ارتباط داشته باشد و می تواند راه دیگری برای غربالگری دیابت و پیش دیابت باشد.
یافته های این تحقیق نشان می دهد که معاینات دندانپزشکی ممکن است راهی برای شناسایی افراد در معرض خطر ابتلا به دیابت باشد، پیش از آن که حتی یک آزمایش خون انجام دهند.ما رابطه ی مثبت و معنی داری میان ضعف تحمل گلوکز و تعداد دندانهای از دست رفته، پیدا کردیم.

دکتر Samoaگفت: گرچه از این مطالعه ی مقطعی، یک رابطه علی و معلولی را نمی توان نتیجه گرفت، اما این تحقیق نشان می دهد که نتیجه ی دندانپزشکی ضعیف قبل از شروع دیابت آشکار، قابل مشاهده است.
محققان سوابق 9،670 بزرگسالان 20 ساله و بالاتر را که در نظرسنجی ملی بهداشت و تغذیه شرکت کرده بودند و توسط دندانپزشکان در طول سال های 2009 تا 2014 معاینه شده بودند، بررسی نمودند.آنها شاخص توده بدنی بدن(BMI) گزارش شده و میزان تحمل گلوکز را بر اساس گلوکز ناشتا پلاسما، چالش قند خون پلاسمای دو ساعته، هموگلوبینA1c ، ابتلای به دیابت و اینکه آیا بیمار با داروهای خوراکی دیابت یا انسولین درمان می شود، تجزیه و تحلیل کردند.
آنها تعداد دندانهای از دست رفته ی ناشی از پوسیدگی یا حفره های دندان و بیماری پریودنتال را برای هر بیمار ثبت کردند و ارتباط بین تحمل گلوکز و وضعیت دندان را با توجه به سن، جنس، نژاد و قومیت، سابقه خانوادگی دیابت، وضعیت سیگار کشیدن، مصرف الکل، تحصیلات و شاخص فقر بررسی نمودند.
نویسندگان افزایش پیشرونده ای را در تعداد بیماران با دندان های از دست رفته با کاهش تحمل گلوکز مشاهده کردند، از 45.57 درصد در گروه با تحمل طبیعی قند(NGT)، به 67.61 درصد در گروه با تحمل گلوکز غیر طبیعی(AGT)، و تا 82.87 درصد در گروه مبتلا به دیابت نوع 2(DM).به جز جنس، تمام متغیرهای دیگر تأثیر قابل توجهی بر تعداد دندان های از دست رفته داشتند.
تفاوت میانگین تعداد دندان های از دست رفته در میان سه گروه تحمل گلوکز معنی دار بود: 2.26 در گروه  NGT، 4.41 در گروه AGT و 6.80 در افراد مبتلا به دیابت نوع 2.
نتایج نشان داد که رابطه مثبت و معنی داری بین ضعف تحمل گلوکز و تعداد دندان ها از دست رفته وجود دارد.
دکتر Samoaگفت: من خودم علاقه مند به آموزش همه دندانپزشکان و بهداشت کاران دهان و دندان هستم که می توانند در ابتلا به دیابت در مراحل اولیه و بهبود کیفیت زندگی بیماران تاثیر گذار باشند.مطالعات نشان داده اند که بیماران در معرض خطر دیابت نه تنها برخی از دندان های خود را از دست داده اند، بلکه بسیاری از بیماران مبتلا به بیماری پریودنتال دارای قند خون بالایی هستند.بنابراین، چرا تمام دندانپزشکان، مخصوصا پریودنتیست ها را آموزش ندهیم تا آزمایشات A1c  را برای بیمارانی که برای جراحی دندان یا هر نوع جراحی دیگر مراجعه می کنند، تقاضا دهند. نه تنها برای بررسی ابتلا به دیابت، بلکه برای بررسی مقدار قند خون بیماران بمنظور جلوگیری از عفونت به ویژه پس از جراحی. بنابراینما باید دندانپزشکان را به بخشی از تیم دیابت تبدیل کنیم.
خلاصه ی نتایج:

·        نویسندگان یک افزایش پیشرونده را در تعداد دندانهای  از دست رفته با کاهش تحمل گلوکز مشاهده کردند

·         اختلاف میانگین تعداد دندان های از دست رفته در میان سه گروه تحمل گلوکز، قابل توجه بود: 2.26 در گروه NGT، 4.41 در گروه AGT و 6.80 در افراد مبتلا به دیابت نوع 2.

·         بیمارانی با حداقل 3 دندان از دست رفته یا بیشتر باید برای دیابت آزمایش شوند.

منبع:

http://www.diabetesincontrol.com/new-way-to-screen-for-diabetes-and-prediabetes/