درک چگونگی ابتلا به دیابت نوع 1 با کمک ساعت‌های داخلی تنظیم کننده‌ی سلولهای T

8 نوامبر 2016- دو ساعت داخلی که میزان تکثیر و طول عمر سلولهای Tرا در سیستم ایمنی بدن تنظیم می‌کنند، تعیین کننده ی نحوه ی عملکرد سلولهای T می باشند. کنترل شدید این ساعات داخلی بر پاسخ ایمنی این سلولها می‌تواند اطلاعاتی را در اختیار دانشمندان قرار دهد که به ابداع درمانهایی با هدف تنظیم مجدد سیستم ایمنی در بیماریهای خود ایمنی مانند دیابت نوع 1 کمک کند.

با توجه به این یافته‌ها، تغییر در این ساعات بیولوژیک می‌تواند نقطه‌ ای بحرانی را در سیستم ایمنی بوجود آورد که منجر به پاسخ بسیار قوی این سیستم در برابر سلولهای خودی بدن شده و در نهایت به بیماریهای خود ایمنی بیانجامد.

در دیابت نوع 1، جزایر لانگرهانس در پانکراس توسط سلولهای T فعال مورد حمله قرار می‌گیرند سلولهای Tاشتباهاً سلولهای بتا را بعنوان مهاجمین مضر شناسایی کرده و به آنها حمله می‌کنند هنگامیکه این اتفاق می‌افتد، تعداد سلولهای ایمنی از طریق تکثیر این سلولها افزایش می‌یابد.

 به نظر می‌رسد این ساعتها مدت زمان مشخصی را به تقسیم این سلولها اختصاص می‌دهند. این ساعتهای بیولوژیک تعیین کننده‌ی مدت زمان زندگی سلولهای Tبرای رفع تهدیدها و حذف سلولهای ایمنی اضافه از بدن هستند.

در این مقاله که در مجله‌ی Nature Immunology منتشر شده است، محققان تأثیر خطاهای ایجاد شده در این سیستم‌های تنظیم کننده (ساعات بیولوژیک) را بر عملکرد سلولهای T و بر چگونگی عملکرد سلولهای T از طریق تنظیم بالا دستی غیرضروری پاسخ ایمنی بدن، علیه سلولهای خودی که موجب ایجاد آسیب در بدن می‌شوند را بررسی کردند.

محققان دریافتند یکی از این ساعتها پروتئینی بنام Myc است که تقسیم سلولهای T را تنظیم می کند. در شروع یک پاسخ ایمنی، به سلولهای T مقادیر مشخصی پروتئین Myc داده می‌شود که به مرور زمان از مقدار آن کاسته می‌گردد. هنگامیکه مقدار پروتئین Myc به انتها می رسد، این سلولها از تقسیم  باز می‌ایستند.

 ساعت دوم، تعیین کننده‌ی طول عمر این سلولها می باشد که تضمین کننده‌ی حذف سلولهای ایمنی  اضافه از بدن است، این  ساعت  پروتئین Bcl-2 است. این پروتئین از مرگ سلولی ممانعت می‌کند اما به محض اینکه این پروتئین در سلولهای T به اتمام می‌رسد، سلولهای T ناخواسته وارد فرآیند آپوپتوز یا مرگ سلولی می‌شوند. در این زمان، مرگ سلولهای T صرف نظر از ادامه ی زمان تقسیم آنها، رخ می‌دهد. بنابراین بدن یک نوع امنیت چند سطحی در برابر هرج و مرج سلولهای Tدر طول یک پاسخ ایمنی را ایجاد می کند.

اما تغییرات ژنتیکی کوچک در بیان هر یک از این ساعتها (پروتئین‌های Myc و Bcl-2) می‌تواند تعداد سلولهای T پاسخگو را تغییر داده و موجب تغییر پاسخ‌های ایمنی طبیعی و سالم شود، محققان تصور می کنند که بیان بیش از حد هر دو پروتئین Myc و Bcl-2 می‌تواند از تنظیم پاسخ‌های خود واکنشی( Autoreactive) ممانعت کرده و منجر به بروز بیماریهای خودایمنی گردد.

منبع:

www.diabetes.co.uk/News/2016/nov/internal-clocks-regulating-t-cells-could-help-understand-how-type-1-diabetes-develops-94075034.html