درمان دارویی موثر دیابت بارداری می تواند عوارض طولانی مدت را در کودکان کاهش دهد

8 مارس 2019- محققان دانشگاه کاردیف دریافتند که درمان دارویی موثر زنان مبتلا به دیابت بارداری با متفورمین و یا انسولین می تواند خطر عوارض طولانی مدت را برای فرزندان آنها کاهش دهد.

این تیم کشف کرد که در جفت زنان تحت درمان با دارو، تغییرات DNA مرتبط با دیابت نوع 2 مشاهده نمی شود، در حالی که در جفت زنان مبتلا به دیابت بارداری که تحت درمان با این داروها نبودند، این تغییرات اتفاق می افتد.

یافته های تحقیقات پیشین نشان داده است که کودکان متولد شده از زنان مبتلا به دیابت بارداری در معرض خطر بیشتری برای دیابت نوع 2 هستند، اما مطالعه ی اخیر نشان داد که این درمان دارویی موثر برای زنان باردار مبتلا به دیابت بارداری، از کودکان آنها در برابر ابتلا به دیابت نوع 2 محافظت می کند.

یکی از هفت تولد توسط دیابت بارداری (GDM) تحت تاثیر قرار می گیرد و فدراسیون بین المللی دیابت پیش بینی می کند که این تعداد در سال های آینده افزایش می یابد. در حالی که GDM را می توان با رژیم یا دارو کنترل کرد، GDM کنترل نشده خطر به دنیا آوردن نوزاد بزرگ و زایمان با روش سزارین را افزایش می دهد.

زنان مبتلا به GDM بیشتر احتمال دارد که افسردگی مرتبط با بارداری را تجربه کنند و هفت بار بیشتر در معرض ابتلا به دیابت نوع 2 (T2DM) در آینده قرار می گیرند.GDM  همچنین می تواند تأثیر قابل توجهی بر فرزندان داشته باشد، و باعث کاهش احتمال دستیابی به موقع به نقاط عطف رشد برای کودکان می شود، احتمال اضافه وزن کودکان را افزایش داده و خطر ابتلا کودکان را به دیابت نوع 2 ، بمیزان 6 برابر افزایش می دهد.

پروفسور Rosalind John از دانشکده بیوساینس در دانشگاه کاردیف توضیح داد: با توجه به افزایش شیوع چاقی مادران در سراسر جهان، شناختن نشانه ها و پیامدهای GDM بسیار مهم است. مطالعات قبلی نشان داده است که افراد مبتلا بهدیابت نوع 2دارای تلومرهای کوتاهتری هستند. تلومرها توالی هایی ازDNA هستند که به عنوان کلاهی در انتهای کروموزوم عمل کرده و به حفظ ثبات ژنوم کمک می کنند. همچنین یک مطالعه ی دیگر نشان داده است که تغییراتی در تلومرهای جفت بعد از دیابت بارداری، ایجاد می شود. این نشان می دهد که تلومرهای کوتاه تر ممکن است در دوران بارداری ایجاد شده باشند و به ابتلای کودک به T2D کمک کنند.

پروفسور Rosalind Johnگفت: با استفاده از روش آنالیز طول تلومر با وضوح بالا که توسط پروفسور Duncan Baird ابداع شده است، ما متوجه شدیم که GDM باعث تشدید فرسایش تلومر در جفت می شود و جالب توجه اینست که این امر به طرز قابل توجهی فقط در نوزادان مذکر اتفاق می افتد. ما همچنان نشان دادیم که طول تلومر جفت در زنان مبتلا به دیابت بارداری که تحت درمان با متفورمین و یا انسولین قرار گرفتند کوتاه نمی شود. این روش درمان ممکن است از فرسایش تلومر جلوگیری کند. این مشاهدات دارای پیامدهای بالقوه مهم بالینی است.

او افزود: تعداد افراد شرکت کنندگان در مطالعه ی ما کم بود و انجام تحقیقات بیشتر در این زمینه ضروری است، اما تحقیقات ما نشان داد که پذیرش زودهنگام درمان های هدفمند در حاملگی هایGDM  با جنین مذکر، می تواند یک راهبرد موثر برای جلوگیری از پیامدهای ناگوار در کودکان باشد.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2019-03-effective-medical-treatment-gestational-diabetes.html