ترکیبات مشتق شده از رازک برای بیماران مبتلا به سندرم متابولیک مفید است

5 فوریه 2018- تحقیقات جدید محققان دانشگاه ایالتی اورگان و دانشگاه بهداشت و علوم اورگان نشان می دهد گروهی از ترکیبات مشتق شده از رازک ممکن است به طور قابل توجهی باعث بهبود عملکرد شناختی و سایر نشانگرهای افراد مبتلا به سندرم متابولیک شود.
این یک خبر خوب برای 35 درصد از جمعیت بالغ ایالات متحده است که از این سندرم رنج می برند.
یک بیمار مبتلا سندرم متابولیک باید حداقل دو مورد از موارد زیر را داشته باشد: چاقی شکمی، فشار خون بالا، قند خون بالا، میزان پایین کلسترول خوب یا HDL و سطوح بالای تری گلیسیرید.
رژیم غذایی با مقادیر زیادی چربی اشباع، باعث التهاب مزمن خفیف در بدن می شود که به نوبه خود موجب ایجاد سندرم متابولیک می گردد. سندرم متابولیک، یک وضعیت جدی مرتبط با اختلال شناختی و دمانس و همچنین یک عامل خطر عمده برای بیماری های قلبی عروقی و دیابت نوع 2 است.
در این تحقیق، محققان بر روی xanthohumol یا XN، که یک ترکیب prenylated flavonoid  از رازک است و دو مشتق هیدروژنه ی آن، یعنی DXN  و TXN تمرکز کردند.
پرفسور Fred Stevens ، استاد دانشکده ی داروسازی OSU  و مدیر پژوهشهای موسسه لینوس پالین در ایالت اورگان، گفت: ما در طی چندین سال به مطالعه xanthohumol  پرداخته ایم، ما فکر می کنیم آنچه که اکنون بدست آورده ایم، پیشرفت بزرگی است.
استیونس توضیح داد: در حالیکه تحقیقات پیشین نشان داده اند که XN می تواند درمان موثری برای سندرم متابولیک باشد، اما مشکل این است که این ماده به8-prenylnaringenin  یا 8-PN، که یک متابولیت استروژنی(هورمون جنسی زنانه) است، تبدیل می شود.
وی افزود: ما همیشه در مورد عوارض جانبی بالقوه ی این ماده نگران بوده ایم زیرا 8-PNیکی از قویترین فیتواستروژن های شناخته شده در طبیعت است و این خبر خوبی نیست، زیرا مصرف دراز مدتXN ، ممکن است به طور بالقوه منجر به عوارض جانبی استروژن شود، که شامل اندومتریوز و سرطان سینه می باشد. اکثر انواع سرطانهای سینه به استروژن حساس هستند، به این معنی که استروژن به رشد تومور در این سرطانها کمک می کند.
استیونس گفت: یک پیوند دوگانه در مولکول XN مسئول آن است که این ماده به مولکول 8-PN متابولیزه شود، بنابراین من فکر کردم اگر بتوانیم از طریق احیای این باند دوگانه، از شر آن خلاص شویم، دیگر مولکول  8-PN نمی تواند تشکیل شود. من فکر کردم شاید این راه حل مشکل باشد.
راه حل استیونس درست بود آزمایش در یک مدل موش نشان داد کهXN و مشتقات هیدروژنه شده ی آن، DXN  و TXN، باعث بهبود تحمل گلوکز، کاهش مقاومت به انسولین و بهبود حساسیت به لپتین می شوند- لپتین هورمونی است که وقتی به اندازه کافی غذا خورده باشید به شما می گوید که شما سیر شده اید، و همچنین در تنظیم مصرف انرژی نقش دارد.
از همه مهمتر اینکه، این مشتقات حتی از ترکیب اصلی نیز موثرتر بودند، بدون اینکه به این متابولیت استروژنی ناسازگار تبدیل شوند یا افینیتی زیادی به گیرنده های استروژنی داشته باشند.
کریستوبال میراندا، استادیار موسسه ی لینوس پالینگ که در این پژوهش شرکت داشت، گفت:TXN به ویژه در کاهش مقاومت به انسولین در موش هایی که با تغذیه با یک رژیم غذایی پرچرب، چاق شده  بودند، بسیار قوی عمل کرد.
استیونس افزود: احتمالا دسترسی زیستی (bioavailability)مشتقات هیدروژنه، بهتر از خود XN می باشد.اکنون ترکیباتی داریم که هنوز دارای اثرات مفید ترکیب اصلی هستند، اما عوارض جانبی آن را ندارند. آنهااثرات نامطلوب استروژنی را ندارند و سمیت کبدی ناشی از رژیم غذایی با چربی بالا را کاهش می دهند. مطالعه ما نشان داد که  XN، DXN  وTXN هپاتوسیتیک نیستند.

محققان با آزمایش موش ها در یک ماز ​​آبی، دریافتند که XN و مشتقات آن، اختلالات یادگیری و حافظه فضایی که به دلیل رژیم غذایی با چربی بالا در موش ها ایجاد شده بود را بهبود می بخشند.
پرفسور Raber استاد علوم اعصاب و رفتار، در دانشکده پزشکیOHSU، گفت: این یافته ها می تواند برای افراد مبتلا به اختلالات شناختی مرتبط با رژیم غذایی با چربی بالا و سندرم متابولیک مهم باشد، یافته های ما در مورد جوندگان نشان می دهد که ممکن است کاهش یا حتی جلوگیری از اختلالات یادگیری و حافظه از طریق یک ماده ی مشتق شده از یک ترکیب شیمیایی مشابه در آبجو، امکان پذیر باشد.نتایج اخیرا در Scientific Reports منتشر شده است.

منبع و سایت خبر:

Scientific Reports, 2018; 8 (1) DOI: 10.1038/s41598-017-18992-6

www.sciencedaily.com/releases/2018/02/180205092935.htm