با کمک نشانگر موجود در نمونه های اشکی می توان عارضه نوروپاتی محیطی دیابتی را تشخیص داد

8اکتبر 2019 - آزمایش خون، آزمایش ادرار و مدفوع آزمایشاتی هستند که هم اکنون در آزمایشگاه ها و بیمارستانها انجام می شوند، حال در یک مطالعه ی جدید، محققان UNSW درسیدنی نشان دادند که نمونه های اشک ممکن است روش غربالگری بعدی در بدو ورود به مطب پزشک باشد.

تحقیقات جدید محققان UNSW سیدنی نشان می دهد که آزمایش اشک ممکن است روش غربالگری نوروپاتی محیطی دیابتی در آینده باشد. نوروپاتی محیطی دیابتی یک بیماری ناتوان کننده است که مبتلایان به دیابت را تحت تأثیر قرار می دهد.

این مطالعه، که اخیراً درThe Ocular Surface منتشر شده است، برای اولین بار نشان داد که تخریب عصب محیطی – که اغلب اولین علامت بیماری نوروپاتی محیطی دیابتی است- در اشک نمودار می شود.

دکتر Maria Markoulli نویسنده ی ارشد این مقاله می گوید: ما دریافتیم که در لایه ی اشکی چشم افراد مبتلا به دیابت نوع 1 که به نوروپاتی محیطی دیابتی مبتلا هستند- این افراد به زخمهای پا، با عود مکرر مبتلا می شوند که در موارد شدید منجر به قطع عضو می شود- میزان پروتئینی معروف به " ماده یP " کاهش می یابد.

در آینده ممکن است با نمونه ی اشکی افراد مبتلا به دیابت نوع 1 که توسط اپتومتریست، کارشناس آزمایشگاه ، پزشک خانواده یا متخصص غدد درون ریز تهیه می شود، خطر ابتلای این افراد به نوروپاتی دیابتی محیطی ارزیابی شود.

نوروپاتی محیطی شایعترین عارضه ی دیابت است و تقریباً 50٪ از بیماران دیابتی را مبتلا می کند. این عارضه هنگامی اتفاق می افتد که قند خون بالا در طولانی مدت به اعصابی که مغز و نخاع را به بقیه بدن متصل می کنند، آسیب برساند.علائم آن شامل درد، بی حسی، عدم تعادل، ضعف، احساس سوزن و سوزن شدن و زخم های مکرر پا می باشد.

در حالی که آسیب عصبی قابل برگشت نیست، تشخیص زودهنگام می تواند به بیماران در مدیریت بهتر شرایط و جلوگیری از عوارض بعدی کمک کند. با این حال، گزینه های فعلی برای آزمایش اولیه محدود به معاینات تهاجمی، مانند بیوپسی پوست است.

دکتر ماركولی می گوید: تشخیص زودهنگام نوروپاتی محیطی دشوار است و نیاز به آموزش تخصصی دارد.آنچه ما با این روش پیشنهاد می کنیم، کاری است که به سرعت و بصورت غیر تهاجمی انجام می شود و حتی ممکن است توسط یک فرد غیر متخصص نیز قابل انجام باشد.

محققان غلظت دو پروتئین (نوروپپتیدها) را در لایه ی اشکی چشم افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و نوع 2 آزمایش و با گروه کنترل مقایسه نمودند، تقریباً 100 شرکت کننده در این مطالعه بررسی شدند.

در حالی که محققان دریافتند در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 با نوروپاتی دیابتی محیطی، سطح پروتئین ماده ی P در نمونه ی اشکی کاهش یافته است، نتایج نشان نمی دهد که در دیابت نوع 2 چنین نشانگرهایی وجود داشته باشند. Shyam Sunder Tummanapalli کاندید Ph.D و نویسنده اصلی این مطالعه اظهار داشت: شاید دلیلش این باشد که این دو بیماری(دیابت نوع 1 و 2) پاتولوژیها و عوامل خطر مختلفی دارند.

دکتر ماركولی كه مشتاق گسترش مطالعه برای تعیین تغییرات خاص مرتبط با نوروپاتی در دیابت نوع 2 است، گفت: این نتیجه به ما می گوید كه روند این دو بیماری كاملاً با یکدیگر متفاوت است، چه پروتئین هایی در دیابت نوع 2 تغییر می کنند؟ آیا این تغییرات با لایه ی اشکی و نوروپاتی محیطی نیز ارتباط دارند؟ اینها سوالاتی هستند که باید به آنها پاسخ دهیم.

در حالی که نتایج برای مبتلایان به دیابت نوع 1 امیدوار کننده است، اما قبل از استفاده از آزمایش اشک در کلینیکها، باید مطالعات بیشتری بر روی آن انجام شود. به طور خاص، محققان قصد دارند کاهش ماده ی P با گذشت زمان را مطابق با شدت های مختلف نوروپاتی محیطی، مطالعه کنند.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2019-10-marker-samples-diabetes-complication.html