اسیدهای چرب امگا 3 و تحریک متابولیسم بافت چربی قهوه‌ای

21 نوامبر 2016- براساس یک تحقیق جدید مشخص گردید اسیدهای چرب امگا 3، قادر به تحریک فعال سازی بافت‌های چربی قهوه‌ای و بژ هستند، این کشف می‌تواند به توسعه‌ی روش‌های درمانی جدید برای چاقی و سایر بیماریهای متابولیک کمک کند.

نتایج این تحقیق درمجله‌ی Nature Communicationsمنتشر گردید.

 در این مطالعه ‌ی جدید که بر روی حیوانات مدل آزمایشگاهی انجام گردید، محققان دریافتند که اسیدهای چرب امگا 3 (n-3 PUFAS) فعال سازی بافتهای چربی قهوه‌ای و بژ را از طریق گیرنده‌ی خاصی بنام GPR120که موجب آزاد سازی هورمون FGF21(فاکتور رشد فیبروبلاست 21) می‌شود، تحریک می‌کنند. این هورمون توسط سلولهای چربی (ادیپوسیت‌ها) ساخته می‌شود، این هورمون در تنظیم چربی، قند و متابولیسم نقش دارد و در نتیجه یک هدف موثر برای مکانیسم عملکرد اسیدهای چرب امگا 3 می باشد.

 پرفسور Villarroyaاز انستیتوی بیومدیسین دانشگاه بارسلونا و مدیر این گروه تحقیقاتی می‌گوید: این کشف می‌تواند به درک اثرات مثبت اسیدهای چرب n-3 PUFAS، بر کنترل بیماریهای متابولیک و سایر جنبه های مرتبط با درمان چاقی و دیابت نوع 2 کمک کند.

 فاکتورهای محافظتی کلیدی برای مقابله با چاقی

 این مطالعه نشان می دهد اسیدهای چرب امگا 3 قادرند گرمازایی تطبیقی را در بافت چربی قهوه‌ای پستانداران فعال کنند، این مکانیسم، یک مکانیسم انطباقی برای مقابله ی حیوان با محیط‌های سرد است. در جوندگان ثابت شده است که بافت چربی قهوه‌ای قادر به تولید گرما و محافظت از حیوان در برابر چاقی از طریق فعال سازی و افزایش مصرف انرژی است.

بر اساس نتیجه‌گیری منتشر شده در این مقاله، اتصال اسیدهای چرب غیر اشباع  چند ظرفیتی(n-3 PUFAS) به گیرنده‌های GPR120سبب فعال سازی بافت چربی قهوه‌ای می شود که بر اساس چندین مطالعه‌ی علمی ثابت شده است فعال شدن این بافت، راهی برای محافظت در برابر چاقی و بیماریهای متابولیکی مانند دیابت یا دیس لیپیدمیا (تغییرات درمتابولیسم و چربیها) است.

عملکرد اصلی بافت چربی قهوه‌ای، سوزاندن کالری و گرما زایی از طریق سوزاندن چربیها است، با این حال یک مطالعه که اخیراً توسط همین محققین منتشر گردید، نشان داده است که بافت چربی قهوه‌ای همچنین به عنوان یک اندام درون ریز عمل کرده و می تواند فاکتورهایی را ترشح کند که سبب فعال‌سازی متابولیسم چربیها و کربوهیدراتهامی‌شود. شناخته شده ترین این فاکتورها، هورمون FGF21، neuregulin 4و اینترلوکین 6 - در میان سایر مولکولهای مورد توجه از نظر زیست شناسی- هستند. به گفته‌ی پرفسور Villarroyaاین مولکولها توسط بافت چربی(ادیپوسیت‌های قهوه‌ای و batokines) ترشح شده و دارای  اثرات مثبت متابولیکی می باشند. به همین دلیل محققان درتلاشند که از این مولکولهای برای درمان چاقی و بیماریهای متابولیک مرتبط با چاقی استفاده کنند.

 منبع وسایت خبر:

Nature Communications, 2016; 7: 13479 DOI: 10.1038/ncomms13479

www.sciencedaily.com/releases/2016/11/161121112311.htm