ارتباط ژن آلزایمر با دیابت نوع 3

محققان از چندین سال پیش دریافتند که اضافه وزن و ابتلا به دیابت نوع 2 می‌تواند خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را افزایش دهد. اما هم اکنون در مورد نوع دیگری از دیابت یعنی دیابت نوع 3 صحبت می‌کنند، این فرم از دیابت با بیماری آلزایمر ارتباط دارد.

دیابت نوع 3 زمانی اتفاق می‌افتد که نورونهای درون مغز که برای انجام وظایف اصلی خود مانند حافظه و یادگیری به انسولین نیاز مبرم دارند، قادر به پاسخگویی به انسولین نباشند. برخی محققان معتقدند که کمبود انسولین در کاهش شناختی در بیماری آلزایمر نقشی اساسی دارد.

محققان کلینیک مایو در فلوریدا و پردیس Rochester، اخیراً یک مطالعه‌ی بالینی با حضور چندین موسسه‌ی تحقیقاتی برای بررسی تأثیر انسولین استنشاقی جدید بر بهبود علایم آلزایمر راه‌اندازی  کردند، که نتایج این مطالعه در آینده ی نزدیک اعلام خواهد شد.

اما چگونه اختلال در پاسخ به انسولین در نورونهای مغزی با ژن APOE4 آلزایمر مرتبط می باشد؟

یک مطالعه‌ی جدید از پرفسور Guojun Bu متخصص  مغز و اعصاب در کلینیک مایو و پرفسور Leary استاد پزشکی نشان داد که مقصر اصلی نوعی ژن آلزایمر بنام APOE4 است. محققان دریافتند که ژن APOE4 که تقریباً در 20 درصد از جمعیت عمومی و در بیش از نیمی از موارد ابتلا به آلزایمر  وجود دارد، مسئول اختلال در عملکرد انسولین در مغز است.

موشهای حامل ژن APOE4، بویژه در سنین بالا به اختلال انسولین مبتلا هستند، همچنین یک رژیم غذایی حاوی مقادیر زیاد چربی می‌تواند این فرایند را در موشهای میانسال حامل این ژن سرعت بخشد.

دکتر Buمی‌گوید: این ژن همراه با مقاومت محیطی به انسولین که به دلیل رژیم پرچرب ایجاد می‌‌شوند، سبب القاء مقاومت به انسولین در مغز می‌گردد. یافته‌های این تحقیق در مجله‌ی Neuron منتشر شده است. محققان دریافتند که پروتئین تولید شده توسط ژن APOE4 نسبت به پروتئین نرمال آن یعنی APOE3 می‌تواند با شدت بیشتری به گیرنده‌های انسولینی در سطح نورونها متصل ‌شود. بنظر می‌رسد این رقابت مانند بازی نشستن بر صندلی با موزیک باشد، پروتئین APOE4بر نوع  نرمال آن در نشستن و اتصال به گیرنده‌های انسولینی غلبه می‌کند و گیرنده‌ها را مسدود می‌نماید. APOE4 این کار را ادامه می‌دهد و سبب ادامه ی تخریب سلولهای مغزی می‌شود.

 پس از مسدود شدن گیرنده‌ها، پروتئین چسبنده‌ی APOE4شروع به چسبیدن به یکدیگر و ایجاد سمیت می‌کند، علاوه بر این، هنگامیکه این پروتئین  وارد  نورون می‌شود این توده‌ی پروتئینی  در داخل دستگاه سلولی به دام می‌افتد و مانع از بازگشت گیرنده‌های انسولینی به سطح  نورونها  و انجام وظیفه‌ی خود می‌شود. به این ترتیب پردازش سیگنال انسولین به طور فزاینده‌ای دچار اختلال می‌شود و سلولهای مغزی  گرسنه باقی مانده و تخریب می شوند.

 دکتر Buمی‌گوید: این مطالعه، درک ما را از این ژن که قوی‌ترین عامل خطر ژنتیکی شناخته شده  برای بیماری آلزایمر است، افزایش داد. او افزود: در نهایت این یافته‌ها  ممکن است به ابداع درمانهای  فردگرایانه برای این بیماری کمک کند، به عنوان مثال اسپری استنشاقی انسولین یا درمانهای مشابه  می‌تواند برای بیمارانی که حامل ژن APOE4 نیستند، مفید باشد. اما افرادیکه حامل ژن APOE4 هستند، نیاز به مصرف داروهای دیگری برای جلوگیری از کاهش عملکرد  شناختی خود دارند.

 منبع:

www.aikenstandard.com/lifestyle/researchers-link-alzheimer-s-gene-to-type-diabetes/article_7548f8fc-c273-11e7-bfa5-93e5378dbd36.html