آیا مقدار پروتئین موجود در وعده های غذایی بر دوز انسولین مورد نیاز برای کنترل قند خون در حین و پس از صرف غذا تاثیر دارد؟

14دسامبر 2018 - بر اساس یک مطالعه جدید که بخشی از بودجه ی آن توسطJDRF تامین گردید، افراد مبتلا به دیابت نوع 1 تقریبا به 50٪ انسولین اضافی برای حفظ پایداری قند خون خود پس از صرف یک وعده غذایی حاوی مقادیر زیاد پروتئین، نیاز دارند.

محققان بریتانیایی و استرالیایی معتقدند که بخش اعظم این انسولین اضافی در دو ساعت پس از صرف غذا مورد نیاز است. با توجه به تفاوتهای زیادی که در مقدار انسولین اضافی مورد نیاز بین افراد مشاهده شد، نیاز به تدوین استراتژی های درمانی فردی بر اساس محتوای پروتئینی غذاها باید مورد توجه قرار گیرد. این یافته ها می تواند به مدیریت قند خون این افراد کمک کند.

این اولین مطالعه ای است که به مقایسه ی دوز مورد نیاز انسولین برای وعده های غذایی غنی از پروتئین با وعده های غذایی کم پروتئین، با مقدار کربوهیدرات و چربی یکسان، پرداخته است.

در حال حاضر، افراد مبتلا به دیابت نوع 1 به تنظیم دوز انسولین خود بر اساس مقدار کربوهیدرات موجود در وعده های غذاییشان تشویق می شوند.

شواهد اخیر نشان می دهد که چربی و پروتئین نیز بر سطح قند خون تاثیر می گذارند و بنابراین باید هنگام محاسبه ی دوز انسولین مورد توجه قرار گیرند.

به همین دلیل محققان تصمیم گرفتند مقدار انسولین مورد نیاز برای کنترل و پایدار ماندن سطح قند خون افراد مبتلا به دیابت نوع 1، را پس از غذاهایی با محتوای پروتئینی بالا و محتوای پروتئینی کم، با هم مقایسه کنند.

در این مطالعه یازده نوجوان شرکت کردند.به شرکت کنندگان پاستای حاوی 30 گرم کربوهیدرات، 8 گرم چربی و 60 یا 5 گرم پروتئین(به ترتیب برای وعده ی غذایی پر پروتئین و کم پروتئین با فاصله ی یک هفته)، داده شد.

محققان میزان انسولین مورد نیاز نوجوانان را برای حفظ سطح قند خون آنها در محدوده ی 5.5 میلی مول در ليتر، در طول صرف غذا و بعد از صرف غذا اندازه گیری کردند.

نتایج نشان داد: شرکت کنندگانی که با وعده ی غذایی حاوی پروتئین بالا تغذیه شده بودند در مقایسه با وعده ی غذایی کم پروتئین، به طور متوسط به ​​54 درصد انسولین بیشتر ( حدود 3.6 واحد بیشتر) نیاز داشتند.

نیاز به انسولین اضافی تا حد زیادی در بین شرکت کنندگان متفاوت بود، بطوریکه مقدار انسولین مورد نیاز در هنگام صرف وعده ی غذایی با پروتئین بالا، از 1.3- واحد کمتر از مقدار انسولین مورد نیاز در هنگام صرف وعده ی غذایی کم پروتئین تا 9.4 واحد اضافه تر، متفاوت بود.

محققان دریافتند که اکثر انسولین اضافی در دو ساعت اول پس از غذا، برای حفظ پایداری سطح قند خون مورد نیاز است.

این نتایج نشان می دهد که کربوهیدراتها تنها گروه از مواد غذایی نیستند که بر میزان گلوکز و نیاز به انسولین تأثیر می گذارند.

محققان در مقاله خود اظهار داشتند که مقدار انسولین مورد نیاز هر بیمار باید بطور جداگانه بر اساس نسبت انسولین مود نیاز به پروتئین مصرفی فرد، محاسبه شود. تفاوتهای بین فردی زیادی که در مورد انسولین اضافه ی مورد نیاز برای وعده ی غذایی حاوی پروتئین بالا مشاهده گردید (-1.3 تا 9.4 واحد)، بر نیاز به محاسبه ی نسبت انسولین به پروتئین برای هر بیمار بطور جداگانه تاکید می کند.

این یک مطالعه ی کوچک بود، با تعداد محدودی از شرکت کنندگان و وعده های غذایی، بنابراین برای درک بهتر تاثیر پروتئینها بر میزان انسولین مورد نیاز، تحقیقات بیشتری لازم است.

محققان اظهار داشتند که پیش از استفاده از این نتایج در دستورالعمل های جدید به تحقیقات بیشتری نیاز دارند. آنها افزودند: با توجه به اینکه این اولین مطالعه برای نشان دادن نیاز به افزایش مقدار مورد نیاز انسولین است، قبل از تدوین توصیه های قطعی برای زمان بهینه ی تحویل انسولین در هنگام صرف وعده ی غذایی با پروتئین بالا، تحقیقات بیشتری باید انجام گردد.

اگر سوالی در مورد محاسبه مقدار مورد نیاز انسولین خود پس از وعده های غذایی دارید، با تیم مراقبت های بهداشتی و پزشکتان مشاوره کنید.

منبع:

https://jdrf.org.uk/news/how-does-protein-affect-insulin-dosing-for-meals/althcare team will be able to offer advice.