حجم ماده ی خاکستری و ارتباط آن با نحوه ی راه رفتن افراد دیابتی

حجم ماده ی خاکستری مغز با نحوه ی راه رفتن در افراد دیابتی ارتباط دارد، سرعت راه رفتن، برداشتن گام های بلند و double support time(مدت زمانی که هر دو پا با زمین در تماس هستند، این واقعه دو بار در یک سیکل قدم برداشتن تکرار می شود یک بار در اول فاز و یک بار در آخر آن) در افراد دیابتی با حجم ماده ی خاکستری مغز در این افراد مرتبط است. این ارتباط در افراد مبتلا به نوروپاتی محیطی دیابت قویتر است، نتایج این تحقیق در مجله ی (2012,june,4) Diabetes careبصورت آنلاین انتشار یافت.  پرفسور Manorو همکارانش به ارزیابی بالینی نتایج راه رفتن که شامل سرعت ، طول گام وtimedouble supportمی باشد در 29 بیمار مبتلا به نوروپاتی محیطی دیابت که به اختلال عصب حسی کف پا مبتلا بودند، پرداختند.

 از تصویر برداری رزنانس مغناطیسی برای اندازه گیری حجم کل ماده ی خاکستری و حجم منطقه ای ماده ی خاکستری و ارتباط آن با نتایج راه رفتن استفاده گردید.

محققان با مقایسه ی افراد مبتلا به دیابت با گروه کنترل دریافتند که افراد مبتلا به نوروپاتی محیطی بسیار آهسته تر و گشاد گشاد راه می روند و مدت زمان تماس هر دو پایشان بر زمین در یک سیکل قدم برداشتن بطور واضحی بیشتر از گروه کنترل است. حجم کل ماده ی خاکستری در دو گروه با هم مشابه است اما در افراد دیابتی مقدار ماده ی خاکستری درناحیه ی مخچه کمتر است. افراد مبتلا به نوروپاتی محیطی دیابت دارای حجم کلی و منطقه ای (cerebellum , right hemisphere dorso lateral prefrontal cortex and basal ganglia)کمتری از ماده ی خاکستری نسبت به افراد گروه کنترل هستند این افراد بسیار آهسته تر راه رفته و مدت زمان برداشتن یک پا از زمین تا برگرداندن همان پا بروی زمین در این افراد بیشتر است به عبارت دیگر گشاد گشاد راه می روند و double  support time  در آنها طولانی تر است. هر یک از این ارتباطات در افراد مبتلا به نوروپاتی محیطی (DPN)  بیشتر از افراد مبتلا به دیابت می باشد.

حجم مغز با نحوه ی راه رفتن در افراد گروه کنترل هیچ ارتباطی ندارد.

به گفته ی محققین ارتباط محکمی بین حجم مغز و نحوه ی راه رفتن در گروه مبتلا به (DPN)  و تا حد کمتری در افراد مبتلا به دیابت وجود دارد. اما در افراد گروه کنترل این ارتباط وجود ندارد.

منبع: www.physiciansbriefing.com